FriDay's profileThe 13th Fr!Day ...BlogListsGuestbookMore  |  Tools Help |
Season Change ไม่รู้อะไรดลใจให้อัพสเปชเหมือนกัน แต่รู้สึกผิดยังไงไม่รู้ ที่ไม่ได้เข้ามาแวะหาเพื่อนๆในสเปชเลย ( คิดไปเองหรือป่าวว่ะเนี่ยตรู -_-" )
เอาเป็นว่า วันนี้ก้ถือโอกาศขออภัยไว้ ณ ที่นี้เลยแล้วกัน ^^"
เด่วนี้อากาศบ้านเมื่อเราเป็นอะไรไปไม่รุ้ เอาไม่กี่วันก่อนหนาวมากก ตื่นเช้ามาหมอกลง (รู้สึกดีจิงๆ) เคยได้ฟังข่าวว่า
" ปีนี้อากาศจะหนาวกว่าทุกปี " ก้เลยไปหาซื้อเสื้อกันหนาวมาใส่ หลังจากไม่ได้ใส่มานานนน (มาก)
วันรุ่งขึ้นเท่านั้นแหละ...ไปมหาลัย ขอบอกว่า " ร้อนชิปหาย "
เวรแล้วไง ตรูอุส่าต์ซื้อเสื้อกันหนาวมาใส่ ใส่ได้วันเดียว ต้องเก็บในกรุอีกแล้วหรอ??
เห้ออ...เซงมากกก พอมาถึงวันนี้ หนักกว่าเดิม ฝนตกครับพี่น้อง
นี่หรอประเทศไทย ช่าง Amazing จิงๆ วานซื่นหนาว เมื่อวานร้อน วันนี้ฝนตก 3ฤดูใน3วัน
ถ้าพรุ่งนี้หิมะตกนะ จะแก้ผ้ารำแก้บนเลย ฮ่าๆ (รำในห้องน้ำนะ = =")
เอออ!!ลืมบอกไป รูปข้างบนนั่นอ่ะ มันรูปตอนไปเที่ยวที่ เพรชบูรณ์มาค๊าบบบ
แบบว่าอากาศดีมากๆๆ อยากให้ทุกคนหาเวลาไปเที่ยวมั่งนะครับ
ชีวิตจะได้มีรสชาติ ผ่อนคลายบ้าง
อะไรๆเด่วนี้ก้เครียดไปหมด ทั้งอากศที่แสนจะแปรปรวน การเมืองที่วุ่นวาย ไหนจะเรื่องต่างๆนาๆ
เป็นห่วงและหวังดีเสมอค๊าบบบบ ..... ^^"
3เดือนเต็มๆ ที่แทบจะไม่ได้เข้ามาในสเปชเลย คิดถึงมิตรภาพที่แสนดีของทุกๆคนที่นี่จังครับ ^^
วันเกิดที่ผ่านมา ก้เหมือนกับ 19ปีที่เคยผ่านมา คือ...ไม่มีอะไรเกิดขึ้น แม้แต่ของขวัญเพียงสักชิ้นยังไม่มี มีเพียงป๊ากับม๊า แล้วก้ยาย และก้คุณหญิงมะนาว ส่งmsg มาอวยพรวันเกิดให้
แต่นั้นมันก้คือของขวัญวันเกิดที่ล้ำค่าสำหรับผมแล้ว ชีวิตที่แสนวุ่นวายของผมกำลังจะจบลง แต่มันก้ยังมีบทพิสูทธิ์บทต่อๆไปรอคอยผมอยู่
...RSU Boom RSU boom พร้อม RSU Boom 3....4!!
Hi..O hooo!! Hey..O huu!!
Hi..O Rangsit Hi..O Hey..O Rangsit Hoo Huu
Blue blue ban yen Ben ben ban yoo
Hi..RSU Huu..Blue ban yen
ในที่สุดก้ได้สั่งรุ่นน้องบูมจนได้ ^^ นับเป็นเกรียติอย่างยิ่ง
ทุกอย่างผ่านพ้นไปได้ด้วยดีเชียวล่ะ...รุ่นน้องทุกคนน่ารักมากเลยครับ^^
ใกล้ถึงทางแยกที่สำคัญของชีวิตอีกช่วงนึงแล้ว ตอนนี้รู้สึกว่าตัวเองโตขึ้น มองอะไรๆกว้าขึ้นเยอะ
แต่ก้ไม่เคยคิดอคติกับใครเลย(จริงๆ) และก้ไม่เคยบอกใครในแหง่ร้านเลยเช่นกัน
ทุกคนต่างมีเหตุผลในการกระทำของตัวเอง มีความคิดในมุมมองของแต่ล่ะคน
คนหนีไปเล่นhi5เยอะมาก จนแทบจะไม่เหลือคนเล่นสเปชเลย
ผมว่านะ..เสน่ห์ของสเปชอย่างนึงที่ไฮไฟว์ไม่มี คือ การได้เขียนเรื่องราวแบบนี้แหละ ถึงแม้จะไม่มีใครได้อ่าน
แต่มันก้เป็นเครื่องช่วยบรรทึกความทรงจำให้อยู่กับเราตลอดไป....
ปล.ขออภัยที่เขียน แล้วอ่านไม่ค่อยรู้รื่อง เนื่องจากไม่ได้อัพสเปชมานาน ^^ ฟ้าหลังฝน` เค้าบอกว่า " หลังเมฆฝนที่มืดมน มักจะเจอกับท้องฟ้าที่สดใส "
ตอนแรกก้เฉยๆกับคำนี้มากๆนะ เพราะว่าไม่เคยเกิดขึ้นกับตัวเอง จนเมื่อปลายๆเดือนที่แล้ว ประสบปัญหามากมายสะจนแทบจะไม่อยากมีชีวิตบนโลกใบนี้(ปัญหาblogข้างล่างอ่าครับ) มันก้พิสูจน์ได้อย่างนึงว่า ถ้าเรามีช่วงเวลาที่เราเจอกับสิ่งเลวร้ายแบบนี้ จะมีสักคนไหมที่จะอยู่ข้างกายเรา?? ขอบคุณทุกๆกำลังใจ ขอบคุณทุกความเป็นห่วง ขอบคุณแอม-หนิง ขอบคุณกี ขอบคุณแยม ขอบคุณมะปราง ขอบคุณมะนาว ขอบคุณแผน ขอบคุณไอซ์ และก้ขอบคุณทุกคนที่ถามว่าพ่อกับแม่หายดีรึยัง ตอนนี้ท่านทั้งสองอาการดีขึ้นมากแล้วครับ พ่ออกจากโรงพยาบาลได้แล้ว... แม่ก้อาการดีขึ้นมากๆ สำหรับตัวเองก้หายดีเป็นปกติแล้วครับ หลังจากเหตุการนั้นผ่านไป เหมือนกับว่าทุกๆอย่างจะดีขึ้นเรื่อยๆ น้องชายสอบติดช่างฝีมือทหาร แม่ถูกหวย(555+) พ่อก้ได้คนดูแลที่ดี(เห็นได้จากตอนที่ไปเฝ้าพ่อ เค้าดูแลพ่อดีมากๆ) พี่ชายก้ใกล้จะแต่งงานแล้ว ส่วนผมก้สอบได้เอตั้ง 2 ตัว เกรดออกมาตั้ง 3.4อ่ะ ดีใจโครต!!
สุดท้าย...ขอบคุณทุกคนเข้ามาในชีวิต ทำให้ผมได้เรียนรู้ว่าชีวิตไม่ได้เป็นแบบที่เราคิดเสมอไป
ช่วงเวลาต่อจากนี้ ขอให้ทุกๆ พบกับฟ้าหลังฝนที่สดใส มีแต่สิ่งดีๆเข้ามาในชีวิตนะครับ ^^* ตอนนี้ เรื่องราวต่างๆนานายังวนเวียนอยู่ในสมอง....ตั้งแต่จบมัธยมต้น ผมใช้ชีวิตอยู่กับพ่อ และก้พี่ชายเพียงลำพัง แต่นั่นไม่ได้หมายความว่า พ่อกับแม่จะไม่ได้รักกันแล้ว เค้าทั้งคู่ยังมีความรู้สึกดีๆให้กันอยุ่เสมอจนกระทั่งถึงทุกวันนี้....ผมไปหาแม่บ่อยๆ เด็กต่างจังหวัดอย่างผม ต้องนั่งรถเมลล์มาเอง เคยหลงทาง เคยท้อใจ เคยโดนโกงเงิน แต่นั่นก้ไม่ทำให้ผมท้อใจเลย เมื่อคิดว่าจะมาหาแม่....ทำให้ผมคิดว่า หลังจากจบมัธยมปลาย ผมจะมาใช้ชีวิตอยุ่กับแม่ ช่วยแม่ขายของ และมันก้เป็นไปตามนั้น ผมมาใช้ชีวิตอยุ่กับแม่และยาย แต่ผมก้นั่งรถไปหาพ่อบ่อยๆเช่นเดียวกับครั้งที่มาหาแม่.. พ่อผมเป็นเพียงครูคนนึง ที่ไม่มีฐานะร่ำรวยอะไร เป็นหนี้เหมือนข้าราชการคนอื่นเหมือนกัน ตอนนี้ พ่อผมอายุ 50กว่าแล้ว ท่านป่วยเป็นโรคไข้เก๊า มาตั้งแต่ผมเกิด.. ผมสงสารพ่อเวลาที่พ่อบ่นว่าเจ็บขา แต่ต้องไปสอนหนังสือเด็ก พ่อบอกว่า ถ้าพ่อไม่ไปสอน แล้วเด็กจะทำยังไง ผมรู้สึกดีใจลึกๆ ที่เวลาผมไปชื้อของ แม่ค้าแถวนั้นจะเรียกผมว่า..." ลูกคุณครู " มันอาจจะไม่เลิศหรูถ้าเทียบกับตำแหน่งใดๆบนโลกนี้ แต่ผมก้ภาคภูมิใจ ที่พ่อเป็นผู้สร้างคน พ่อเป็นพ่อพิมพ์ของชาติ พ่อเลี้ยงดูผมมาอย่างลูกผู้ชาย สอนให้ผมอดทน เข้มแข็ง กล้าที่จะตัดสิ้นใจ ถึงพ่อจะมีคนรู้จักมากมายในจังหวัด สามารถพาลูกให้เข้าโรงเรียนดีๆได้ แต่พ่อไม่เคยคิดที่จะทำ พ่อบอกว่า ถ้าเราไม่พยายามที่จะได้มันมา เราก็จะไม่เห็นค่าของมัน ตั้งแต่เกิดมา ผมกับพี่เคยโดนพ่อตีครั้งเดียว พ่อเป็นคนมีเหตุผลมาก ทุกเรื่องราวที่ผมทำ เค้าจะคอยดูอยุ่ห่างๆ แต่จะไม่เข้าไปยุ่งวุ่นวาย (ผมจำได้ว่า เข้าค่ายลูกเสือครั้งแรก....พ่อแอบขับรถตามไปดูผมที่ต่างจังหวัดด้วย ^^*) ตอนนี้ลูกคนนี้ อายุ20แล้วคับ ขอบคุณพ่อที่สอนให้ผมเป็นคนเข้มแข็ง สอนให้ผมรุ้คุณค่าของสิ่งต่างๆ วันนี้ พี่ชายผมโทรมประมาณว่า พ่อเปลี่ยนยาของหมอคนใหม่ (ปกติพ่อจะรับยาโรคเก๊าของหมอคนเดิมตลอด แต่ก็ไม่หายสักที พ่อเลยอยากเปลี่ยนยาของหมอคนอื่นบ้าง เลยเกิดอาการแพ้ยาอย่างรุนแรง พี่ผมก็ไม่สามารถอยุ่เฝ้าพ่อได้ เพราะว่าต้องไปทำงาน... เค้าจึงโทรมาบอกให้ผมไปเฝ้าพ่อแทนเค้า) วางสายปุ๊ปผมก้รีบเก็บเสื้อผ้าเตรียมที่จะไปเฝ้าพ่อ...ไม่ถึง5นาที น้าก้โทรมาบอกว่า แม่เข้าโรงพยาบาล น้าเล่าว่า...แม่ป่วยเป็นโรคชนิดนึงซึ่งเค้าก้ไม่ทราบเหมือนกันว่าโรคอะไร แม่ป่วยแบบนี้ตั้งแต่ เค้ามาอยุ่กับยายใหม่ๆ แม่สั่งว่า ไม่ให้ใครบอกเรื่องนี้กับผม แม่ต้องนั่งรถเมลล์จากรังสิตไปรับยาที่นนทบุรี ทุกๆอาทิตย์ วันนี้ โรคนั้นกำเริบขึ้น ผมรีบขับรถไปที่โรงพยาบาล แม่ร้องไห้ บอกว่า ไม่อยากให้ผมรับรู้ กลัวผมเป็นห่วง กลัวว่าเราจะไม่มีกระจิตกระใจสนใจเรียน ผมไม่รุ้จะทำยังไง...ได้แต่นอนเฝ้า จนสามทุ่มกว่า...แล้วก้ปล่อยให้น้านอนเฝ้าแม่ที่โรงพยาบาล..ผมต้องรีบกลับมาดูร้าน แล้วก้นอนเพราะว่าพรุ่งนี้ ผมต้องไปนอนเฝ้าพ่อ ทุกเรื่องราวก้าวเข้ามาให้ชีวิตพร้อมกัน ทั้งเรื่องพ่อ-แม่ เรื่องความรัก... เรื่องเพื่อน... เข้าใจแล้ววว่า ตัวคนเดียวมันเป็นเช่นไร ตอนนี้ผมอยากมีใครสักคน ที่ผมคุยทุกเรื่องราวกับเค้าได้ ร้องไห้ได้อย่างไม่อาย ผมคิดถึงคนที่ผมโทรคุยกันทุกวัน ผมคิดถึงเพื่อนที่คอยปลอบกัน ผมคิดถึงพ่อที่ทุกครั้งที่มีปัญหา พ่อจะคอยเป็นที่ปรึกษาที่ดี ผมคิดถึงแม่ที่แม่จะเป็นกำลังใจให้เสมอ หยดน้ำของลูกผู้ชายคนนี้หลั่งไหลออกมาขณะที่เขียนblogนี้ .....
ปล.ขอให้พี่ป๊อป เจอแต่สิ่งดีๆในที่ทำงานใหม่นะครับ ทุกปัญหามีทางออก น้องคนนี้ พร้อมที่จะรับฟังปัญหาของพี่ป๊อปเสมอ (ถ้าพี่ป๊อปไว้ใจที่จะเล่ามัน)
ขอให้มะนาว ฝ่าฟันทุกปัญหาไปได้ด้วยดีนะ เพื่อนคนนี้ยินดีด้วยกับความสำเร็จในเรื่องหัวใจนะจ๊ะ
ขอให้ ทุกคนที่ประสบปัญหาใดๆก้ตาม จงอย่าท้อ ผมเป็นกำลังใจให้ทุกคนนะครับ
สุดท้ายจิงๆ...ฝากถึงคนที่บอกให้ผมทบทวน ผมทบทวนดีแล้ว ว่าผมไม่มีอะไรบกพร่อง หรือทำให้คุณเดือนร้อน แต่ถ้าในเมื่อคุณยังไม่อยากที่จะคุยกับผมต่อไป ผมก็จะไม่ถือโทดโกรธคุณ แต่สำหรับคุณผมไม่รุ้ แล้วที่คุณพูดว่า...ไม่มาถามด้วยตัวเอง แล้วให้คนอื่นมาถามคุณ เซง ? คุณจำได้มั้ยครับว่า...คุณ ลบเพื่อนใน สเปช แล้วก้ ไฮไฟว์ ผมเรียกคุณในmsn คุณก็ไม่ตอบ แล้ววันรุ่งขึ้นคุณก็บล๊อคเมลลืผม เบอร์โทรคุณผมก็ไม่มี ให้อย่างนี้ ผมจะถามคุณยังไงล่ะครับ
( ผมจะไม่อยู่ หนึ่งวันนะครับ...ขอโทษที่ไม่ได้ตอบคอมเม้นของทุกๆคน ขอบคุณ ทุกคนที่ให้กำลังใจเน้อ จากใจจิงๆ )
เครียด!!! อ๊ากกก อยากระบาย สมองอันน้อยของข้าพเจ้า เต็มไปด้วยเรื่องราวต่างๆ ที่เกิดมาขึ้น เยอะแยะไปหมด ทั้งเรื่องสำคัญ ไร้สาระ รวมถึงเรื่องของหัวใจ ไม่มีใครเกิดมาดีพร้อม เลิศเลอ ทุกคนต่างต้องดิ้นรน เพื่อที่จะให้ตัวเอง มีชีวิตที่ดีขึ้น ผมก้เป็นเหมือนทุกๆคน นั่นแหละ
(ขอยก ปล. มาไว้ข้างบนนะ - -")
ปล.blog นี้ผมขอบ่นอะไรสักเล็กน้อยนะครับ เกือบทั้งหมด มันเป็นเรื่องไร้สาระนิดๆ ใครไม่อยากอ่านก็ไม่เป็นไร ไม่ว่ากัน คิคิ^^*
เหอะๆๆ ไม่ได้เข้ามาอัพสเปชนานมากๆ ที่เปนเช่นนี้ก้เพราะ นึกเรื่องอัพไม่ออกอ่ะ เหอะๆๆ +กับ ช่วงนี้ จะสอบแล้ว ต้องอ่านหนังสือสักหน่อย
หลายอาทิตย์มานี่ ชีวิต ก็ไม่มีอะไรมากมายเล๊ยยยย นอกจาก ตื่นมา ขับรถไปตลาด กลับมา อาบน้ำไปเรียน กลับมาเล่นบอล ขายของ อาบน้ำ ดูทีวี เล่นเอม อ่านหนังสือ ตอบเม้น ถ้าวันไหนดึกหน่อยก้ ชัดมาม่าสัก 2ห่อ บางวันก้ ยันสว่าง พอหัวถึงหมอนก้หลับตานะ แต่ว่าใจยังคิดเรื่องโน่นนี่อยู่ตลอดอ่ะ(นอนไม่หลับ) จนกระทั่งไปหาหมอ - -" หมอบอกให้ลองนั่งสมาธิดูนะ เพื่อจิตใจจะได้สงบ (คิดในใจ หมอหรือพระวะเนี่ย - -") แต่ยังไงก็ลองกลับมาทำตาม แต่ว่าเริ่มนั่งได้ไม่ถึง 5 นาที น้องตัวป่วนมัน ตะโกนลั่นบ้านว่า "เห้ยยยย!!! พี่ลิงนั่งสมาธิ !! " เท่านั้นแหละ สมาธิที่รวบรวมมาทั้ง 5นาที แตกกระจุย วิ่งไล่เตะมันทั่วบ้านเลยเหอะๆๆ และในที่สุดก็ต้องใช้วิธีสุดท้ายคือ " กินยานอนหลับ " วิธีนี้ได้ผลมากๆครับ แต่ได้ผลผิดเวลานะ เวลากินแล้วไม่ง่วง ไปง่วงในเวลาเรียน 5555+ เรียกได้ว่า นั่งเรียนปุ๊ป หลับคาคอมปั๊ป - -" กินอยุ่วันเดียว เลิกกินเลยที่นี้ และตอนนี้ก้ยังนอนไม่หลับเหมือนเดิม เด่วนี้ ไม่รุ้เป็นอะไร อารมณ์เซ็งมีอยู่ทั่วทุกหนแห่ง จะทำอะไรก็เซ็ง การที่เราทำอะไรเพื่อใครสักคน ทั้งๆที่รู้ว่า มันไม่ได้เกิดผลอะไรตามมาก็ตาม มันท้อเน้อะ เคยคิดอยากเลิกทำ เลิกสนใจเค้า แต่ลองคิดคิดดูแล้ว เราเหนื่อยก็จิง แต่เรากลับมีความสุขที่ได้ทำ มีความรู้สึกดีๆให้เค้า ทั้งๆที่เค้าอาจจะไม่รับรุ้ผลของการกระทำของเราเลยก็ตาม .... สุดท้าย ท้ายสุด ผ่าง ผ่าง ผ่าง!!! ขอบคุณทุกคนที่อ่านเรื่องไร้สาระของผม ฮ่าๆๆ ขอบคุณทุกคอมเม้น ที่แวะมาเยี่ยมเยียน มาถามไถ่สารทุกข์สุขดิบ ขอบคุณคับ ^^* p.s. คิดถึงนะคับ ^^* คุณที่เกิดในราศีเมษ ถือว่าเป็นปีทอง เป็นปีที่คุณจะเริ่มต้นชีวิตของคุณ แล้วสามารถนำไปสู่ความสำเร็จคืนกลับมา เรียกว่าโชคดี ชีวิตของคุณจะรุ่งโรจน์ขอให้คุณอย่างอมืองอเท้า ...ฟันธงครับ คนที่เกิดราศีเมษเป็นราศีเดียวกับดวงเมืองประเทศไทย จากการวิเคราะห์ทางเศรษฐกิจเขาบอกว่าดวงประเทศไทยจะแย่ แต่ผมดูแล้วจะมีสิ่งดีๆ อีกหลายสิ่งหลายอย่างจะเกิดขึ้นกับประเทศไทย เพราะประเทศไทยคือราศีเมษ ส่งผลให้คนที่เกิดราศีเมษจะดีตาม ส่วนจะดีในเรื่องอะไร อย่างไร ต้องติดตามครับ
การเรียน น้องๆ ที่อยู่ในวัยศึกษาเล่าเรียน หากมีการสอบเอนทรานซ์เข้ามหาวิทยาลัย จะสอบได้ ...ฟันธง แปลว่า การเรียนจะประสบความสำเร็จแบบถึงอกถึงใจ(โย่ว!!!)
การงาน คุณมีมุมของชะตาชีวิตที่จะได้งาน ใครที่ตกงานจะได้งาน ใครที่มีการงานทำอยู่แล้วจะเจริญก้าวหน้า ใครที่รับราชการ ตำแหน่งก็จะสูงขึ้น ในกรณีที่เป็นลูกน้องลูกจ้าง แน่นอน ...เจ้านายจะเพิ่มเงินเดือนให้ ส่วนใครที่ลงทุนทำการค้า รับรอง ซื้อง่ายขายคล่อง ผมมั่นใจ ...ฟันธง ถ้าเกิดจะขยับขยาย คิดจะลงทุนเพิ่ม จะดีไหม ...ลุย รับรองว่าคุณจะประสบความสำเร็จกับการงานที่คุณทำ ด้วยศักดิ์และสิทธิ์แห่งความเป็นโหร สิ่งนี้จงแม่นยำ
การเงิน เมื่อการงานดี เงินก็ไหลมาเทมา คุณจะมีเงินเก็บเป็นกอบเป็นกำ ใครเป็นหนี้ หนี้สินจะหมดไป น้องๆ หนูๆ ที่อยู่ในวัยเรียน สามารถอ้อนคุณพ่อคุณแม่ ให้ซื้อในสิ่งที่เราต้องการหรือปรารถนา ส่วนใครที่เป็นนักลงทุนทำการค้า คิดจะกู้ยืมเงินจากธนาคารก็กู้ได้ ใครที่คิดจะสะสมเงินให้เป็นกอบเป็นกำ ที่ผ่านมาเก็บเงินไม่อยู่ ปีนี้เก็บอยู่ ผมมั่นใจ ...ฟันธงครับ (กุจาเก็บเงินให้ได้ 10 ล้าน 555+)
ความรัก ปีนี้เป็นปีที่เรื่องของการงานโดดเด่น ความรักก็ไม่แพ้กัน ความรักก็มีความสุขดี ในกรณีที่คุณยังไม่เจอคู่ ปีนี้คุณจะเจอคู่แท้ ...(สงสัยจะจิงนะเนี่ย -///-) ฟันธง คู่ของคุณจะเป็นคนที่หน้าตาดี มีเสน่ห์ แต่ถ้าเกิดทั้งดำทั้งขี้เหล่ แปลว่าไม่ใช่ (อุ้ย แฟนหน้าตาดี 555+) ส่วนใครที่มีคู่ครองแล้ว จะมีบุตรไว้สืบตระกูลในปีนี้แน่ๆ ... ฟันธง เรื่องของการงานจะเสริมเรื่องของความรัก โดยเฉพาะใครที่เจอคู่รักจากที่ทำงาน ใครที่มีการทำงานร่วมกับคู่รักหรือคนรัก รับรองว่าจะเสริมดวงชะตาเป็นอย่างดีในปีนี้
สุขภาพและอุบัติเหตุ คุณที่เกิดในราศีนี้เป็นคนคล่องแคล่ว กระฉับกระเฉง ซุ่มซ่าม จึงต้องระวังการใช้มีดหรือของมีคม หรือการเดินเหินที่ไม่ระมัดระวังจะเตะโน่น สะดุดนี่ หรือทำให้มีดบาด มีการบาดเจ็บเล็กๆน้อยๆ เกิดขึ้นกับคุณได้ตลอดทั้งปีครับ แต่อุบัติเหตุใหญ่ๆ ไม่ปรากฏ (กุจะซุ่มซ่ามขึ้นหรอนี่ - -" ) สิ่งที่ทำแล้วเสริมดวงชะตา คือ การไหว้พระเสริมดวงสำหรับปีนี้ คุณควรไปไหว้พระหลักเมือง และพระที่สำคัญ คือ พระแก้วมรกต หลวงพ่อโสธร หรือจะขึ้นไปไหว้พระในที่สูง เช่น ไปไหว้พระบนยอดภูเขาทอง วัดสระเกศ พระธาตุดอยสุเทพ จังหวัดเชียงใหม่ สิ่งนี้จะทำให้ชีวิตของคุณขึ้นสู่ที่สูง แล้วมีความรุ่งโรจน์ มีความเจริญก้าวหน้าไปตลอดปี ...ฟันธงครับ อันนี้จะเป็นสิริมงคล เสริมชะตาราศี จะทำให้ดวงชะตาของคุณ เฮงตลอดปี
จบ!! เห้อ ขอให้เป็นจริงอย่างที่หมอลักษณ์ฟันธงไว้และกันคร้าบบบ สาธุ _/l\_
ปล. โปรดใช้วิจารณญาณ์ในการชม
...Have Pee New Mear*
ปี 2008 แล้วสิ...ตอนแรกว่าจะไปเค้าดาวน์กับป๊า-ม๊าสักหน่อย แต่พอวันที่30 ป๊าได้โดนราชการด่วน!! ไปที่จังหวัดประจวบฯ กว่าจะกลับก็วันที่ 3 เห้อ....ป๊าก้เลยชวนให้ไปเค้าดาวร์กันที่นั่น แต่ม๊าเป็นคนไม่ชอบนั่งรถ ทั้งคู่ก็เลย งอน!! กันนิดหน่อย ลูกอย่างเราก้ต้องทำหน้าที่ง้อม๊า ตายและแฟนยังไม่ค่อยง้อ เอาก้เอาว่ะ ง้อสักยก (แต่ก้ไม่สำเร็จ) อ๊ากกก วันที่ 31ตอนเย็นๆก็เลยขับรถไปบ้านย่าที่มหาชัยกับม๊าแล้วก้ พี่น้ำมนต์ สามคน ปีนี้ม๊าดูซึมๆ ..บ้านย่าก้จะจัดงานกันเป็นประจำอยู่แล้ว เพราะว่าจะมีพวกพี่-ป้า-น้า-อา มากันทุกปี แต่ปีนี้ขาดพี่คนโตอย่างพ่อและก้ออาที่เป็นทหารไป ดูเศร้าๆ (แอบเห็นย่าร้องไห้ด้วยแหละ T^T) ปีนี้ก็เลยเงียบเหงาไปนิด ตอนสองทุ่มวันนี้ ผมก็แอบแว๊ปไปบ้านเพื่อนมา ที่บ้านมันก้จัดงานเลี้ยงเช่นกัน (ก็เลยไปแจมนิดหน่อย) กินอิ่มพุงกาง ก้เลยนั่งรถออกมาร้านเน็ต.....ตั้งแต่เช้าวันนี้ได้รับ msg สวัสดีปีใหม่มาหลายสิบฉบับแล้ว แต่ของคนที่เรารอ...กลับไม่มี~ แต่ก็รอจนเสี้ยววินาทีสุดท้าย (แอบว่าใจแข็ง) และแล้วตอน 00.01 ของวันที่1 เค้าก็โทรมา (แอบดีใจลึกๆ) คุยได้2นาทีก้วาง ><" ไม่รู้ว่าปีนี้ จะมีอะไรเกิดขึ้นกับเราบ้าง อาจจะเลวร้าย หรืออาจจะเป็นปีที่มีแต่ความสุขก็ยังไม่แน่ใจ แต่จะพยายามทำทุกอย่างให้ดีกว่าปีนี้ ไม่ว่าปีที่แล้ว ปีใหม่นี้ ปีใหม่หน้า...ยังไง ของขวัญที่มีให้ก็คือหัวใจดวงเดิมนั่นแหละ (หวังว่าปีหน้าคงจะสนุก มีแต่เรื่องดีดี เน้อ ><") และก้คงหวังว่า..... ???(555+คิดเอาเองนะคร๊าบบบบ) บ่าลิงไนท์มีขี้ปุ๋ม*
:เป็นภาษาเหนือนะครับ แปลว่าอะไรลองอ่านเด่วก็รู้
หลังจากที่เผชิญหน้ากับอารมณ์ " หงิด " มา1อาทิตย์เต็ม!!! ทำให้เกิดอารมณ์อยากเที่ยวขึ้นขนาดหนัก ทำให้ต้องปลดปล่อยอารมณ์หงิดออกจากอวัยวะภายในที่เรียกสั้นๆว่า " สมอง "
..ก่อนหน้าที่จะเกิดอารมณ์หงิดนั้น เพื่อนได้สัญญาว่าจะไปเลี้ยงข้าว(เนื่องในโอกาสอะไรก็ไม่รู้) ก่อนหน้าวันนัด...โทรไปเช็กอีกรอบ
ไนท์: เฮ้ยมืง พรุ่งนี้ 6 โมงเย็นเจอที่ร้านเลยนะเว้ยย
บิ๊ก: โอเคๆ พรุ่งนี้ 6 โมงเจอกัน กุอาจจะไปสายหน่อยนะ เพราะว่ากุต้องไปส่งญาติที่หนามบิน ไงมืงก้เข้าไปสั่งอาหารก่อนเลยเด่วกุจะตามไป
ไนท์: เออได้ๆ มืงก้มาเร้วๆนะเว้ยยย
บิ๊ก: เออออออออ (ลากเสียงยาวๆ พร้อมวางสายทันที ตุ๊ดดดดดดดดด)
เย็นวันอาทิตย์ รีบเบ่งหน้าขับรถไปยังร้านอาหารที่นัดหมาย.....ไปถึงก็ไม่พบใคร จึงเข้าไปนั่งพร้อมกับสั่งอาหารมาเต็มโต๊ะ (ก้กุไม่ได้จ่ายนี่เนอะ 555+) ณ เวลา 21.00 (โดยประมาณ) เสียงโทรสับดังขึ้น ใช่แล้ว ไอ้เพื่อนเวนโทรมาบอกว่า เออกุไปไม่ได้นะ ไว้โอกาสหน้าแล้วกัน ยังไม่ทันเอยปากด่ามัน มันก้วาง - -" ชีวิตกุช่างอาพับเช่นนี้ TT__TT แล้วอาหารที่กุสั่งมาเตมโต๊ะ กุต้องจ่ายเองใช่มั้ยเนี่ย!!!!!!!!!!!!! สรุปมืง " เบี้ยว " กุใช่มั้ยวะเนี่ย ...จึงเป็นสาเหตุของอาการหงิดขึ้นมา
..หลังจากเหตุการนั้น ก้หาวิธีระบายอาการหงิด นั่นก้คือ " กิน " เรียกว่า หงิดเมื่อไหร่ เดินเข้าร้านอาหารเมื่อนั้น เหอะๆ จนเมื่อวาน ได้ไปที่7-11 แล้วชื้อขนมมามากมาย แล้วบังเอิญมากๆ เหลือเศษอยู่1บาท!! แล้ว7-11แถวบ้านมันก้อดันมีเครื่องชั่งน้ำหนักอยู่หน้าประตูด้วย ก็เลยลองไปชั่งดู ผลปรากฏว่า 7X กิโล!! ( เซนเซอร์ไว้สักนิดนะครับ อายเค้า - -" ) เท่านั้นแหละ ขนมที่กุชื้อมา หมาที่บ้านอิ่มกันทั่วหน้าเลยครับ - -" ว่าจะหาวิธีระบายความหงิด ตอนนี้หงิดหนักกว่าเก่าอีก เพราะว่าปีนี้ น้ำหนักขึ้นมา 18 กิโลแล้ว!!! ฮือๆๆๆ
ปล.เมื่อก่อน เพื่อนเรียกผมว่า ลิงไนท์ เด่วนี้แม่มเรียก " ไอ้ลิงไนท์ลงพุง " แล้วอ่ะ เห้ออออ ใครมีวิธีลดรอบเอวดีๆ บอกมั่งนะครับ
 ...เมื่อหลายวันก่อน
ได้มีโอกาสอ่านข่าวบนหน้าหนังสือ
เหนข่าว บิ๊ก D2B ...สงสารพ่อแม่เค้าจัง
ลูกชายคนเดียวด้วยสิ คงตั้งความหวังไว้เยอะ = =
ครั้งตอนที่ D2B เปนบอยแบนอันดับหนึ่งก้เมื่อตอน 3-4 ปีที่แล้วมั้ง
เวลาช่างผ่านไปรวดเร็วเหลือเกิน
นั่งไปสักพักจู่ๆ ภาพเมื่อสมัย ม.ต้นก้อขึ้นมาเต็มไปหมด
ช่วงเวลานั้น ยังหัวเกรียน ตัวนี่ขาวจั๊วะเลย 555+
ต้นรักต้นแรกของเรา ก้อเริ่มปลูกช่วงเวลานี้เนี่ยแหละ
ยอมรับนะว่า ไม่กล้าบอกรักเค้า ก้เทอช่างน่ารัก
แถมยังเปนเด็กกิจกรรมสะด้วย ฮ่าๆ
แอบมองเค้าทุกวัน บางวันก้อแอบไปนั่งกินข้าวโต๊ะข้างๆ เห้อ....
ทำอย่างนี้อยุ่เป็นปีอ่ะ - -" จนวันที่จะจบ ม.2
ได้ข่าวว่าเค้าจะย้ายโรงเรียน ก้อเลยคิดว่าจะบอกรักเค้า
ก่อนที่จะไม่ได้บอก วันนี้ก้อเปนวันสอบวันสุดท้ายแล้วด้วยสิ
ตื่นมาตั้งแต่ 6โมงกว่า เพราะว่าเทอเปนคนมาโรงเรียนเช้า
มาดักรอเทออยุ่ไม่นาน เทอก้อมา...
วันนี้เทอน่ารักเป็นพิเศษอย่างบอกไม่ถูก ส่งยิ้มให้เราสะด้วยสิ ^^*
จากนั้นก้เดินตามหลังเทอไปห่างๆ จนกระทั่งถึงข้างหลังตึก (ปลอดคนอ่ะ)
ก้อเรียกเค้า ...... สายตาของเทอดูงงๆ แต่มันช่างดูอ่อนหวาน
เทอจะรู้มั้ยนะว่าทำหัวใจของเด็กผู้ชาย อายุ14 เปนสีชมพูไปทั้งดวงแล้ว.......
ยิ่งยืนต่อหน้าเทอนานเท่าไหร่ ร่างกายของผมกลับชาไปทั่วร่างกาย
ต่างกับหัวใจ ทั้งเต้นแรงจนแทบจะกระเดนออกมาข้างนอก
ยืนอึ้งอยู่สักพัก ในที่สุดก้อบอกเทอไปว่า" วันนี้น่ารักจังครับ "
แค่นั้นจิงๆ เทอก้ตอบกลับด้วยน้ำเสียงอันอ่อนหวานของเทอว่า..ค่ะ
พร้อมกลับส่งยิ้มแทนคำขอบคุณ
เมื่อเปิดเทอม ม.3 ก็ไม่ได้เจอกับเทออีกเลย
จนถึงทุกวันนี้ แต่อยากให้เทอรุ้ไว้ว่า... ความทรงจำในวันนั้น
สายตาคู่นั้น น้ำเสียงที่อ่อนหวานของเทอ รอยยิ้ม
ยังอยู่ในใจของเด็กหนุ่มคนนี้ตลอดเวลา^^* ..Music` Gay anD Gay *
Ost.รักแห่งสยาม เพลง เกย์และเกย์
ถ้าหากหนังเรื่องนี้ เป็นหนังเกย์...คุณจะอึ้งไหม (อึ้งดิ) มันอาจไม่ลึกไม่ซึ้ง แต่สวยงามเกินหนังทั่วไป (เกินรับไหวจริงๆ - -") อยากให้รู้...ว่าเซ็งหนัก เพิ่มฉากนั้นเยอะหน่อยก็ไม่ได้ (ฉากนางเอกอะ) กับหนังเรื่องนี้ รู้มั้ย... ฉันอุตส่าห์รอดูแทบตาย ฉันก็เคยได้ดูหนังรักมานับร้อยพัน มันอาจจะโดนใจแต่สุดท้าย..ทุกครั้งก็จบเหมือนกัน แต่พอมา...ดูเรื่องนี้ หนังที่ทำขึ้นมาแบบนั้น ก็เลยเข้าใจความหมาย แล้วใจจะได้มีเกย์และเกย์... มันเป็นหนังเกย์...ผิดกับทีเซอ
..Father`Day*
เช้าวันนี้ รู้สึกว่าตัวเองสดชื่นเปนพิเศษ ก้อใช้สิเนอะ!!
วันพ่อนี่หว่า....
ม๊าแกเรียกไปใส่บาตรด้วยกันตั้งแต่ ตี5กว่าๆ
โอ้ย รู้สึกอิ่มทั้งบุญ ทั้งกาย ทั้งจัย มีความสุขสุดๆอ่ะ
เลยอาสา ขับรถพาป๊าไปเลี้ยงก๋วยเตี๋ยวเรือ แถวๆรังสิต
นานน น๊านนน ครอบครัวจะได้กินข้าวพร้อมหน้าพร้อมตากันสักที
คุยกันได้สักพัก อยู่ๆไอ้เราคิดงัยก้อไม่รู้ บอกพ่อว่า
" ป๊า รักนะ จุ๊บจุ๊บบบ " แล้วก้อหัวเราะ 55+
ป๊าทำหน้างงๆ แล้วก้อยิ้มสะปากบานเลย - -"
คุยกับป๊าอยู่นานพอควร พอดีหันไปเห็นหน้า ม๊า
เอ้าเวรกำ ทำหน้าบูดๆ เชิดใส่อีก
เลยถามม๊าว่า "เปนรัย ไหงทำหน้างั้นอ่ะ?"แกก้อไม่ตอบ เหอะๆ
เซ้าซี้อยุ่นาน จึงได้ความว่า
น้อยจัย!!! เนื่องจาก...วันแม่ปีนี้ไม่ได้อยู่กับท่าน ก้อพอดี วันแม่ที่ผ่านมาเนี้ย
มีงานที่คณะอ่ะ เลยมาไหว้ม๊ามะได้
เวรแล้วไง แล้วที่นี้จะง้อม๊าไงเนี่ย = =
ก้อเลย ให้ป๊าร้องเพลงง้อสะนี่
ด้วยความที่ป๊าเปนแฟนเพลงของ สายันต์
ป๊าแกจึง ร้องออกมาว่า ไก่จ๋า...ได้ยินมั้ยว่าเสียงใคร
เท่านั้นแหละ ม๊าแกยิ้มปากบานกว่าป๊าอีก คนก้อหันมามองกันเต็มร้าน 55+
ผมก้อเลยถือว่ามือนี้ เปนมื้อแห่งรอยยิ้ม
...วันนี้ ไม่ใช่เปนเพียงแค่วันพ่อเท่านั้น
......แต่มันเปน วันแห่งความสุข วันแห่งรอยยิ้ม
...........แระเปนวัน แห่งความรักอีกวันนึงด้วย ^^* ..Gloomy`Friday..*
เห้อ...ไม่รู้สิ วันนี้มันเกิดอะไรขึ้นก้อไม่รู้ รู้สึกเบื่อ เหงา เศร้า เซ็ง เครียด ทำอะไรก้อเบื่อไปหมด ..วันนี้ หลังจากที่ไม่เตะบอลมาหลายยยยปี....มีเพื่อนชวนไปเตะ ขอบอกคับว่า ติดพุง!!! เพิ่งสังเกตุตัวเองก้อลงพุงเหมือนกันรอบเอวตอน ม.6 30ตอนนี้ 34แล้วววว โอ้ว..มันขึ้นไวกว่าหุ้นสะอีกนะเนี่ย เลยคิดว่าจะไดเอตกะเค้าม่างง เล่นได้มะถึง 5 นาที ก้อหอบแดรกคับพี่น้อง ขายขี้หน้าเค้าอีก มีสาวมานั่งด้วยนี่สิ - -" นี่อาจจะเปนเรื่องนึงก้อได้มั้งที่ทำให้วันนี้เปนวันที่ มั่วหมอง มันไม่ใช่แค่เรื่องเดียวหรอก หลังจากเตะบอลเสร็จได้มะนาน เสียงโทรสับก้อดั่งขึ้น พร้อมด้วยเสียงเศร้าๆของพ่อ...พ่อโทรมาบอกว่า อา นอนอยู่โรงพยาบาล หมอบอกว่าอาจจะไม่รอด ถึงพรุ่งนี้..พอวางสายก้อรีบดิ่งตรงไปที่โรงพยาบาล ระหว่างนั่งรถไฟฟ้า อารมณ์ไหนมะรู้ แวปมาครู่นึง..."เรากำลังรีบนั่งรถไปเพื่ออะไร? รีบนั่งรถไปเพื่อดูภาพที่เค้าตายไปต่อหน้าต่อตาหรอ? ในเมื่อเราก้อช่วยอะไรไม่ได้อยู่แล้ว"คำถามหลายอย่างที่ไม่มีคำตอบให้กับมัน วิ่งวนอยู่เต็มหัวไปหมด สิ่งแรกที่เหน...คือพ่อนั่งก้มหน้าก้มตา อยู่หน้าห้อง....เท่านี้ก้อพอรู้แล้วล่ะ หลังจากเสร็จกิจที่โรงพยาบาลกลับถึงบ้านก้อ 1ทุ่มกว่าๆแล้ว...ตอนนี้ ถนนแถวบ้านเริ่มถูกตกแต่งด้วยไฟดูแล้วก้อ สวยดี...ตอนหัวค่ำไปนั่งมองถนนอยู่คนเดียวบนสะพานลอย(โรแมนติกเล็กน้อย) แต่มันก้อรุ้สึกเหงาๆไงไม่รู้สิ ถนนตั้งกว้างง รถกลับไม่ค่อยมี มันเหมือนจะบอกอะไรเราสักอย่างมั้ง...วันสิ้นเดือนวันนี้ มันต่างกับวันอื่นๆไงก้อไม่รู้สิ บอกไม่ถูกเหมือนกัน >>30/11/50 วันที่แสนมั่วหมองแห่งปี...
เรื่องมันมีอยู่ว่า !!
ประมาน 2-3วันที่แล้ว
ไปเที่ยวดูหนังกะเพื่อนที่เมเจอร์มา
พอดูเสร็จปุ๊ป เลือบไปเหนร้านอาหารบรรยากาศดีร้านนึง
เลยมาสั่งอาหารกินกัน
สั่งอาหาร+เครื่องดื่มกันมาพอสมควร ไม่เยอะเท่าไหร่นัก
พอทานกันไปสักพักก้อจึงสั่งคิดเงิน
ไอ้เราสองคนก้อ ตีราคากันไว้ประมาณ 500 บาทก้อน่าจะ ok แล้ว
เพราะว่าไม่เยอะเท่าไหร่+ทานกันแค่2คน
แต่พอบิลมาปุ๊ป!! เลือบขึ้นไปมองหน้าคนเก็บเงิน
สีหน้าคนเก็บเงิน ยิ้มด้วยความสบายจัย
มันไม่ใช่อย่างทีกุคิดแน่ๆ
โอ้วววว..พระเจ้าเจี๊ยวมันเยี่ยวได้(เด็กต่ำกว่า 18 ควรอยู่ในความดูแลของผู้ปกครอง)
ผลออกมา 1200 กว่าบาทคับพี่น้อง
มองหน้าคนเก็บแล้วยิ้มเล็กๆ
ถามว่า : พี่คิดเงินผมผิดป่าวคับ
ที่นี้มันก้อจัดแจ้ง บอกรายละเอียดเลย ใส่มาเต็มที่
ไงล่ะที่นี้ ก้อต้องจ่ายไปสิครับ หมดตุดคับงานนี้
ไอ้เพื่อนที่แสนดีของเรา ก้อไม่พกเงินมาด้วย กุทั้งน้านนน
รู้งี้ พาไปกินข้างล่างดีกว่า สองคนเต็มที่ 150 บาทก้ออิ่มไป3มื้อแล้ว
นี่อารัย แค่ ถั่วทอดกับข้าวเกรียบจานเล็กๆ+เครื่องดื่ม 1200 = =
คำเตือน ก่อนที่จะสั่งอารัยมาทาน ควรตรวจสอบราคาสินค้าก่อนทุกครั้งT_Tแระก้อ ไม่ควรเลือกร้านอาหาร ที่บรรยากาศดีเกินกว่าเงินในกระเป๋าท่าน ..On|y`y•u~
โลกอันกว้างใหญ่ เพิ่มบทเรียนให้เราอีกหนึ่งบท ...คนเราทุกคน เกิดมามีหัวจัยเพียงแค่ดวงเดียว แระไม่สามารถแบ่งแยกออกเปนสองได้ เหมือนกับว่า มันบ่งบอกอะไรบางอย่าง เตือนสติให้เรารู้....ใช่มั้ย! แล้วทำไม หัวจัยของเราถึงไม่อยู่ตรงกลางล่ะ? นั่นมันก้บ่งบอกถึง หัวใจเราไม่หนักแน่นพอที่จะ อยู่ตรงกลาง เหมือนกับอวัยวะอื่นๆได้ ทุกคน มีหัวจัยเพียงดวงเดียว จงใช้หัวจัยดวงนั้น ให้คุ้มที่สุด มอบให้กับคนที่รักมากที่สุด เพราะไม่อย่างนั้น หัวจัยคุณ อาจจะไม่มีค่าให้ใครจดจำเลยก้อได้ ทุกเช้า...ตื่นมา เคยส่องกระจกแล้วพูดกับตัวเองบ้างมั้ย เคยนึกมั้ย ว่า คนที่จะรักเราไปชั่วชีวิต จะมีมั้ย ผมคิดนะ ผมคิดว่ามันต้องมี แต่ก้อไม่เคยแน่จัยเลย เพียงแต่...ตอนนี้ ณ เวลานี้ เทออยู่ไหน... เมื่อรักที่เพิ่งผ่านพ้นไป กลับทำให้หัวจัย สดใสขึ้น มองโลกในอีกแหง่มุมหนึ่ง ไม่ใช่โลกแห่งความฝันอีกต่อไป แต่มันคือโลกแห่งความเปนจริง ที่เต็มไปด้วยรัก รักตัวเอง.......มากขึ้น หัวจัยที่มีเพียงดวงเดียวของผมจึงเกบไว้ให้กับ..ตัวเอง จนกว่า...จะเจอกับใครคนนั้น ที่รักเราจิงๆ.. " เพียงชายคนนี้(ไม่ใช่ผู้วิเศษ) " .. L•ve`Fr!enD—F•rever* ทุกวัน..ทุกนาที ที่มีชีวิตอยู่นี้อยากขอบคุณ พ่อ..แม่ แระทุกคนที่เลี้ยงเรามาจนมีทุกวันนี้ แระก้อ " เพื่อน " ทุกคน...ทุกสิ่ง ทุกอย่างเกิดขึ้นเพราะมิตรภาพของพวกเรา ตั้งนานแล้วเนอะที่พวกเราไม่ได้เจอกันพวกมืงคงคิดถึงกุล่ะซิ....ฮ่าๆ กุก้อคิดถึงเหมือนกันแหละ ถ้าจะให้เล่าเรื่องเกี่ยวกับเพื่อน3วันก้อคงเล่ามะจบหรอกมั้ง(เอาฉบับย่อๆแล้วกันเนอะ) เรา
มันช่างไม่เป็นธรรม
มั น ช่ า ง ไ ม่ เ ป็ น ธ ร ร ม แ ก่ ผู้ ช า ย เ ร ย ว่ า ม ะ -0- 2. ผู้ ห ญิ ง ใ ส่ ก า ง เ ก งฟิ ต ๆ . . . น่ า ม อ ง 3. ผู้ ห ญิ ง ต บ ผู้ ช า ย เ รี ย ก . . . ป้ อ ง กั น ตั ว 4. ผู้ ห ญิ ง ร้ อ ง ไ ห้ ดู . . . น่ า ส ง ส า ร 5. ผู้ ห ญิ ง เ ป็ น เ พื่ อ น ห่ ว ง ใ ย กั น . . . ดู น่ า รั ก ดี 6.ผู้ ห ญิ ง ห ล อ ก กิ น ผู้ช า ย . ..อื ม เ รื่ อ ง ป ก ติ 7. ผู้ ห ญิ ง พู ด ต ร ง ๆ . . . เ ป็ น ค นเ ปิ ด เ ผ ย 8. ผู้ ห ญิ ง เ ข้ า ห้ อ ง น้ำ ผู้ ช า ย . . . อุ๊ ย ผิ ด พ ล า ด กั น ไ ด้ 9. ผู้ ห ญิ ง เ ดิ น ต ก ท่ อ . . . น่ า ส ง ส า ร 10. ผู้ ห ญิ ง ขั บ ร ถ ป า ด ห น้ า . . . ช่ า ง เ ถ อ ะ ก้ อ เ ป็ น เ งี้ ย
สิ่งที่มะมีเหตุผล เ ค ย คิ ด ทำ อ ะ ไ ร แ บ บ ที่ ม ะ มี เ ห ตุ ผ ล ม ะ
เ ค้ า ว่ า กั น ว่ า ที่ สิ่ ง ที่ ทำ มั น ต้ อ ง มี เ ห ตุ ผ ล ทั้ ง นั้ น
ผ ม ก้ อ รู้ ว่ า มั น ต้ อ ง มี เ ห ตุ ผ ล
แ ต่ คื อ . . . บ า ง อ า ร ม ณ์ บ า ง อ า ก า ร มั น ทำ ไ ป โ ด ย ม ะ รุ้ เ ห ตุ ผ ล จิ ง ๆ น ะ
เ ช่ น เ ค ย เ ล่ น เ ก ม ส์ แ ล้ ว พิ ม มั่ ว ๆ ม ะ = =
( หกยนพรนยกาดวสหรำพนยรหะกวสดมบห )
อ ย่ า ง เ งี้ ย
ทำ ไ ป เ พื่ อ อ ะ ไ ร ยั ง ไ ม่ รู้ ตั ว เ ร ย
แ ร ะ ต อ น เ ด็ ก ๆ เ ค ย เ อ า ห ล อ ด ต่ อ กั น ห ล า ย ๆ อั น แ ล้ ว ดู ด น้ า ม ม ะ
ทั้ ง ๆ ที่ ยิ่ ง ต่ อ มั น ก้ อ ยิ่ ง ดู ด อ ย า ก ไ ม่ รู้ เ ร า จ ะ ทำ ไ ป ท า ม ไ ม
เ ดิ น ไ ต่ เ ส้ น ข อ บ ส น า ม บ า ส อ่ ะ
เ ค ย กั น ป่ ะ เ ค ย เ ดิ น กั น ม ะ
จ ะ ว่ า อ อ ก กำ ลั ง ก า ย มั น ก้ อ ม ะ ช่ า ย เ น อ ะ
ฝึ ก ก า ร ท ร ง ตั ว มั น ก้ อ ม ะ ช่ า ย อ ยุ่ ดี แ ห ล ะ น่ า
ส ง สั ย จ ะ เ พี้ ย น
เ ท่ า ที่ ถ า ม เ พื่ อ น ค น อื่ น น ะ
มั น ก้ อ ทำ ค ล้ า ย กั บ ผ ม แ ห ล ะ
เ พื่ อ น บ า ง ค น ท า เ ล็ บ ค น ล ะ สี
บ า ง ค น เ ล่ น อ อ ดิ ชั่ น เ ล่ น ไ ป พิ ม ไ ป
( เช่น กำ แลค งง ใหม่<< พิมไปมันก้อไม่ได้ทำให้กดได้เร้วขึ้นเลย)
 ใ ส่ ร อ ง เ ท้ า ค น ล ะ คู่
เ ดิ น ถ อ ย ห ลั ง
เ ข ย่ า น้ำ แ ป๊ ป ซี่ ก่ อ น เ ปิ ด
เ ดิ น ส ว น ท า ง กั บ บั น ไ ด เ ลื่ อ น ใ น ห้ า ง
เ อ า มื อ ลู บ เ สื้ อ ผ้ า ที่ ตั้ ง ต า ม แ ผ ง เ ว ล า ที่ เ ดิ น ไ ป ด้ ว ย
อ ม น้ำ ไ ว้ ใ น ป า ก น า น ๆ แ ล้ ว ค่ อ ย ก ลื่ น
เ อ า น้ำ ต า เ ที ย น ห ย ด ที่ แ ข น พ อ แ ห้ ง ค่ อ ย แ ก ะ อ อ ก
..............................
เ ห น ม ะ อ า ก า ร พ ว ก เ นี่ ย มี เ ย อ ะ
ต อ น นี้ ผ ม ยั ง ไ ม่ รู้ เ ร ย ทำ ไ ม ต้ อ ง ทำ สิ่ ง เ ห ล่ า นี้
แ ค่ ส นุ ก น ะ ห ร อ ม ะ ชั่ ย มั้ ง
ห รื อ อ า จ จ ะ เ ป็ น เ พ ร า ะ . . . . . . ฟ้ า กำ ห น ด 5 5 5
  I am ?
............................................................................ ........................................................................................... ...........................................................................
ถ้าตอนนี้...สถานะตัวเองเปรียบเหมือนอะไรน่ะหรอ? ........................................................................ คงเหมือนอากาศมั้ง เพราะว่า... ทุกๆการกระทำของเทอนั้น
เทออาจจะไม่รุ้ ว่ามีเราคอยเฝ้ามอง
ค่อยอยู่ข้างๆเทอตลอดเวลา
ไม่ว่าเวลาเทอ เหงา เทอท้อ หรือว่าเทอมีความสุข
ยังไง รอบกายของเทอก้อยังมีอากาศอยุ่ตลอดเวลา
แต่เทอก้อมองอากาศเห็นอยุ่ดี เปนสิ่งไม่มีตัวตนในสายตาเทอ
แม้ถึงจะเป็นแค่เพียงอากาศ
ก้อมีความสุขที่ได้อยุ่ใกล้ๆเทอ
ค่อยเป็นห่วงเทอ ห่างๆ
แล้ว คุณละ....จะเปรียบตัวเองเหมือนอะไร?
 ไอ้สมองเอ๋ยย....
ฟ้าเเลบ ฟ้าเเลบ แป๊ป แป๊ป ใส่หมวกแก๊ปมาเดินเที่ยวห้าง 555+
เด่วนี้ฝนตกบ่อยวะ เน็ตก้อดาว เซงชิป
เออ..ใกล้ถึงปีใหม่แระ
เคยฝันนะว่า จะมีสักปี ที่ได้เค้าดาวน์ ปีใหม่กับคนที่เรารักสองคน
ใต้แสงจันทร์ แระก้อเสียงจิ้งหรีด
โอ้ยยย เยทเขร้ โรแมนติก
จูบรับปีใหม่ แล้วก้อต่ออีกสักสองดอก...
5555+ เยทเขร้
 วันนึง...เคยท้อจัยมากๆ
มีเพือนคนนึงบอกว่า
ถ้าเรา ไม่ได้เกิดมาคู่กัน ทำยังไงก้อไม่มีทางไปด้วยกันได้
แต่ถ้าเราเกิดมาคุ่กันแล้ว ยังไงมันก้อคุ่กัน
แม้เคยแอบหวังว่าคงมีสักวัน
จะได้รัก ได้เดินเคียงข้างไปกับเทอ
แต่ มันก้อได้แค่หวังจิงๆอ่ะ
ไม่ว่าเราจะรักเค้าเพียงไหน หรือว่าเกิดเป็นลุกนายก
ยังไงก้อบังคับให้เค้ามารักเราไม่ได้หรอก
เรื่องของหัวจัย
ทุกสิ่งทุกอย่างที่เกิดขึ้นนั้น มีคนกำหนดไว้หมดแล้ว
กำหนดให้เรารักเค้า แต่กลับไม่กำหนดให้เค้ารักเรา
เฮ้อ... สวรรค์กลั่นแกล้งTT__TT
ยังงัยก้อตาม
พรุ่งนี้ก้อยังมีเสมอ มีไว้ให้เราปรับปรุงตัวเอง
ไม่ใช่มีไว้ให้เรา นั่งร้องไห้ คิดถึงแต่วันเวลาเก่าๆ
 เริ่มต้นชีวิตใหม่....
 ด้วยการไม่มีเทอ แต่จะเก็บเทอไว้ในความทรงจำที่ดี ไปตลอดกาล |
|
|
